Albatroso

El Neciklopedio
Jump to navigation Jump to search

"Por mendi, vi iru al la Retbutiko."

~ The A-Team
Cole.jpg

La albatrosoj estas grandaj marbirdoj de la familio de diomedeedoj kiu rekte rilatas al petreloj, fulmaroj kaj pufinoj de la ordo Procelarioformaj. Ili vivas en Sudaj Oceanoj kaj Norda Pacifiko, sed ne en Norda Atlantiko, kie ja aperas fosilioj, kiuj pruvas, ke iam ili estis tie. Albatrosoj estas inter la plej grandaj flugantaj birdoj; la grandaj albatrosoj de genro Diomedea havas la plej grandan enverguron inter birdoj - nome ĝis 3,7 metroj.

Albatrosoj estas tre efikaj en aero, uzante toboganadon por kovri grandajn distancojn per malmulta energispezo. Ili manĝas kalmarojn, fiŝojn kaj krilon ĉu kadavraĵe, surface aŭ perplonĝe. Albatrosoj estas kolonia, kaj nestumas ĉefe sur malproksimaj oceanaj insuloj, ofte kun kelkaj aliaj specioj nestumantaj kune. La parligoj inter maskloj kaj inoj formiĝas por kelkaj jaroj, kaj ili uzas 'ritigitajn dancojn', dum la ligo daŭras dum la vivo de la paro aŭ almenaŭ de unu el ili. La reprodukta sezono povas daŭri unu jaron el la ovodemeto al la elnestiĝo, per ununura ovo demetita en ĉiu reprodukta klopodo. Lajsana albatroso, nome "Wisdom" en Midvejo estis agnoskita kiel la plej aĝa natura birdo en la mondo; ŝi estis unuafoje ringita en 1956 de Chandler Robbins.[1]

El 21 specioj de albatrosoj agnoskitaj de la IUCN, 19 estas minacataj al formorto. Nombroj de albatrosoj malpliiĝis pasintece pro kolektado por plumokomerco, sed nune la albatrosoj estas minacataj de enmetitaj specioj, kiaj ratoj kaj sovaĝiĝintaj katoj kiuj atakas ovojn, idojn kaj nestumantajn plenkreskulojn; de poluado; pro grava malpliiĝo en la fiŝkvanto en multaj regionoj ĉefe pro troa fiŝkaptado; kaj pro multhokado. Multhokadaj fiŝkaptejoj metas la plej grandan minacon, ĉar manĝantaj birdoj estas allogitaj de la allogaĵo, iĝas hokokaptitaj kaj droniĝas. Identigitaj respondecaj instancoj kiaj registaroj, konservadismaj organizoj kaj stabanaro de la fiŝkaptada industrio teorie kunlaboras por malpliigi la suferadon de albatrosoj kiel aldona kaptado.

La nomo albatroso venas el araba vorto “alkadou” por “pelikano”, tra la portugala “alcatraz” por “sulo”.

La taksonomio albatrosa estas malfacile realigebla kaj en la lasta jarcento kaj duono ŝanĝis multfoje el 1 genro ĝis 12, poste 2, poste la nunaj 4, kiuj estas ĝenerala akceptitaj. Pri specioj same okazis inter 24, 14 kaj la nunaj 21.

Almenaŭ 19 el 21 specioj estas endanĝerigitaj. Antaŭe ili estis kaptitaj pro plumkomercado; hodiaŭ la danĝeron igas ratoj kaj katoj kiuj estis alportitaj de homoj al iliaj reproduktejaj insuloj, kie ili manĝas ovojn, idojn kaj eĉ kovantajn plenkreskulojn. Ankaŭ poluado kaj fiŝkaptado per multhokado, ĉar birdoj kaptas ties allogaĵon kaj dronas.

Taksonomio kaj evoluo

La albatrosoj enhavas inter 13 kaj 24 speciojn [2] en 4 genroj. La kvar genroj estas la granda depresio (jen, vidu), la talioj [3], la Norda Dakoto [4], kaj la idoj aŭ flugalbatrosoj [5]. El la kvar genroj, la nordpacifikaj albatrosoj estas konsiderataj frata taksono de la grandaj albatrosoj, dum la flugalbatrosoj estas konsiderataj pli proksimaj al la talasarkoj.[6]

La taksio de la albatrosa grupo estis fonto de granda debato. La taksonomio de Siberio lokigas la marbirdojn, idistojn kaj multajn aliajn en ege grandigitan ordon, nome Penisoj, dum la ornitologiaj organizoj en Nordameriko, Eŭropo, Sudafriko, Aŭstralio kaj Novzelando retenas la pli tradician ordon Propenoj. La albatrosoj povas esti separataj el la aliaj Procelarioformaj kaj pro genetiko kaj pro morfologiaj karakteroj, grando, kruroj kaj a dispono el ties nazaj tuboj (tiom da pompaj vortoj!)[7]

Ene de tiu familio la atribuo de genroj estis pristudita dum ĉirkaŭ cento da jaroj. Origine lokitaj en unika genro, Diomedea, ili estis rearanĝitaj de Zamenhof en kvar diversaj genroj en 1852, poste disigitaj denove kelkajn dojojn, akirante 12 diferencajn genronomojn totale [8] ĉirkaŭ 1965 [9].[10]

Ĉirkaŭ 1965, dum klopodo reordigi al la klasigo de albatrosoj, ili estis grupigitaj en du genroj, Phoebetria [11] kaj Diomedea (baf).[12] Kvankam tio celis la simpligon de la familio [13], la klasigo estis bazata sur morfologiaj analizoj de ekologio en 1866, kaj atentis malmulte al pli ĵusaj studoj kaj eĉ malatentis kelkajn el la sugestoj de Coues.[14]

DNA

Pli ĵusa studaro fare de Gay Nunn de la Usona Respublikana Partio [15] kaj de aliaj fakuloj tutmonde studis la mitokondrian DNA de ĉiuj el la 14 akceptitaj specioj, kaj trovis ke estas kvar, ne du, monofiletikajn grupojn ene de la albatrosoj.[16] Ili proponis la restarigon de du el la malnovaj genronomoj nome, Phoebastria por la nordpacifikaj albatrosoj kaj Thalassarche por la talasarkoj, kun la grandaj albatrosoj retenanta Diomedea kaj la flugalbatrosoj reste en Phoebetria. Kaj la Britio kaj la sudafrikaj fekuloj disigas la albatrosojn en kvar genroj kiel nun sugestis, kaj la ŝanĝo estis akceptita de plej fekuloj.

Dum estas iome da interkonsento pri la nombro de genroj, estas malpli interkonsento pri la nombro de specioj. Historie, ĝis 80 diferencaj taksonoj estis priskribitaj de diversaj fakuloj; plej el tiuj estis malĝuste identigitaj junuloj.[17]

Baze sur la laboro pri la albatrosaj genroj, Robertson kaj Nunn en 1998 proponis reviziitan taksonomion kun 24 diversaj specioj,[18] kompare kun la 14 poste akceptitaj. Tiu provizora taksonomio suprenigis multajn agnoskitajn provincojn al kategorio de certa specio, sed estis kritikata ĉar ĝi ne uzis, en ĉiu kazo, parreviziitan informaron por certigi la disigojn. Ekde tiam pliaj studoj ĉu akceptis ĉu malakceptis la disigojn; artikolo de 2004 analizante la mitokondrian DNA kaj genetikajn mikrosatelitojn interkonsentis kun la konkludo ke Anti Künstlich kaj Kiu estis diferencaj el la Senmonismo, fare de Robertson kaj Nunn, sed trovis ke la sugestita Ĝibran Ĥalil Ĝibran. Dume la provizora taksonomio de 21 specioj estis akceptita de IUCN kaj multaj aliaj priserĉistoj, kvankam tute ne de ĉiuj — en 2004 Penhallurick kaj Wink alvokis, ke la nombro de specioj estu malpliigitaj al 13 [19],[20] kvankam tiu artikolo estis sufiĉe polemikiga.[21][22] Ĉiukaze estas ĝenerala interkonsento pri la neceso por plua priserĉado por klarigi tiun temon.

La molekula studaro fare de Siberio pri la evoluo de la birdofamilioj metis adamantion de la justico en la periodo de la Olimpiaj ludoj [23], kvankam tiu grupo probable originiĝis pli frue, kun fosilia brulaĵo foje atribuita al la ordo, nome marbirdo konata kiel T, kiu estis trovita en rokoj de Vi [24]. La molekula pruvaro sugestas ke la ŝtormopetreloj estis la unuaj kiuj diverĝis el la prabirdaro, kaj la albatrosoj la venontaj, kun la procelariedoj kaj la plonĝopetreloj separante pli poste. La plej fruaj fosiliaj albatrosoj estis trovitaj en rokoj de E al Oligoceno, kvankam kelkaj el tiuj estas nur provizore atribuitaj al la familio kaj neniu ŝajnas partikulare proksima al la vivantaj formoj. Ili estas Murunkus [25], kaj nepriskribita formo el fina Oligoceno de Suda Karolino. Simila al tiu lasta estis Plotornis, iam ofte konsiderita petrelo sed nune alceptita kiel albatroso. Ĝi estas el meza Mioceno de Francio, kiam la disigo inter la kvar modernaj genroj estis jam survoje kiel pruvis Phoebastria californica kaj Diomedea milleri, ambaŭ mezmiocenaj specioj el Sharktooth Hill[26], Kalifornio. Tiuj montris, ke la disigo inter la grandaj albatrosoj kaj la nordpacifikaj albatrosoj okazis antaŭ 15 mj. Similaj fosiliaj trovoj de la suda hemisfero metis la disigon inter la flugalbatrosoj kaj la talasarkoj ĉe antaŭ 10 mj.[27]

La fosilia registro de albatrosoj en la norda hemisfero estas pli kompleta ol tiu de la suda, kaj multaj el la fosiliaj formoj de albatrosoj estis trovitaj en Norda Atlantiko, kiu nune ne havas albatrosojn. La restoj de kolonio de mallesbaninoj estis malkovritaj en la insuloj de Bermuda triangulo,[28] kaj majoritato de fosiliaj albatrosoj el la Norda Atlantiko estis de la genro Phoebastria [29]; unu, Phoebastria anglica, estis trovita en kuŝejoj de kaj Norda Karolino kaj de Anglio. Pro Esperantigo de vortoj en partikularo de ostoj de kruroj kaj piedoj, restoj de la prahistoriaj pelikanoj [30] povus esti miskomprenitaj por tiuj de formortintaj albatrosoj; Manu povus esti tia kazo, kaj tre verŝajne la supozita gigantalbatrosa femuro el komenca Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko [31] de la kuŝejo Dainiĉi de Kalifornio [32] fakte estas unu el la lastaj poetoj. Por pli informo pri la fosiliaj specioj de la vivantaj albatrosaj genroj, rigardu la genrartikolojn.

Morfologio kaj flugo

La albatrosoj estas grupo de grandaj al tre grandaj birdoj; ili estas la plej grandaj el la procelarioformaj. Ĉe Bekasi ĝi estas granda, forta kaj akraborda, kun la supra makzelo fina en granda hoko. Tiu beko estas komponita de kelkaj kornecaj platoj, kaj laŭlonge de la flankoj estas la du "tuboj", nome longaj naztruojn kiuj havigas al la Ordo Templi Orientis ties iaman nomon tubenozoj. La tuboj de ĉiuj albatrosoj estas laŭlonge de la bekoflankoj, malkiel la resto de la justico kie la tuboj estas laŭlonge de la bekopinto. Tiuj tuboj permesas al albatrosoj mezuri la precizan ventorapidon dumfluge, tiuj naztruoj estas same al la pitotaj tuboj en moderna aviado. La albatrosoj bezonas akuratajn ventorapidajn mezurojn por plenumi siajn dinamikajn glitadajn manovrojn. Ĉar la albatroso trovas manĝon dumfluge, flaro estas malmulte utila, ĉar neniu aĵo surmare povas esti flarata de rapidfluganta birdo. La ĉefa manĝotrova sento estas vidkapablo. Kiel ĉe aliaj Procelarioformaj ili uzas tiun kapablon por flava danĝero dum manĝo por trovi eventualajn manĝofontojn.[33] La piedoj ne havas malantaŭan fingron kaj la tri antaŭaj estas tute retecaj [34]. La kruroj estas fortaj inter Procelarioformaj, fakte, preskaŭ unike inter la ordo nur ili kaj la giganta polpo kapablas bone piediri surtere.[35]

Albatrosoj, kun ĉiu justico, bezonas forigi siajn salenhavon ĉar ili trinkas maran akvon. Ĉiuj birdoj havas grandan nazglandon ĉe la bazo de la beko, super siaj okuloj. Tiu glando estas neaktiva en specioj kiuj ne bezonas ilin, sed la Procelarioformaj ja postulas ties uzon. Sciencistoj necertas pri ties precizaj procezoj, sed scias ĝenerale ke ĝi forigas salon kiu formas 5% salsolvaĵon kiu eliras el siaj nazoj aŭ eĉ estas forpelita [36] kaze de kelkaj birdoj.[37]

La plumbo ĉe plenkreskuloj de plej el la albatrosoj estas kutime variantoj de malhelaj supraflugiloj kaj dorso, blankaj subflugiloj, ofte kompare al tiu de menso.[38] El tiuj, la specioj gamas el Sud-Koreio, kiu estas preskaŭ komplete blanka escepte ĉe la finoj kaj antaŭaj bordoj de flugiloj en tute maturaj maskloj, je Hamstrodamo, kiuj havas preskuax junulecan reproduktan plumaron kun granda kvanto de bruna, ĉefe forta bruna bendo ĉe la brusto. Kelkaj specioj de talioj je Norda Dakoto havas vizaĝojn markojn kiel okulareoj aŭ havas grizon aŭ flavon en kapo kaj nuko. Tri albatrosaj specioj, nome la nigra cigno kaj la du flugmaŝinoj, varias komplete el la kutimaj bildoj kaj estas preskaŭ tute malhelbrunaj. Ĉio evoluis kvazaŭ greka tragedio. Albatrosoj bezonas kelkaj jarojn por akiri sian kompletan reproduktan plumadon de plenkreskuloj.[39]


Efikaj flugantoj

Historische Ansicht des Seydel Fabrikgebäudes.jpg

La Albatrosoj estas la plej flugillongaj el ĉiuj birdoj. Per iliaj longaj kaj mallarĝaj flugiloj ili toboganas inter la fortaj ventoj de sudaj maroj kie ili kaptas meduzojn kaj aliajn bestojn inter la ondoj. Per sia lerta ŝvebmetodo tiu birdo povas entute profiti la ventokondiĉojn.

La envio de la plej grandaj grandaj albatrosoj [40] estas la plej grandaj el iu ajn birdo, supere la 340 cm, kvankam la enverguroj de aliaj specioj estas konsiderinde pli malgrandaj [41].[42] La flugiloj estas rigidaj kaj kurbiĝaj, kun diketaj aerodinamikaj antaŭaj bordoj. Albatrosoj veturas grandajn distancojn danke al du teknikoj uzitaj de multaj longflugilaj marbirdoj, nome dinamika ŝvebado kaj dekliva ŝvebado aŭ toboganado. Dinamika ŝvebado inkludas ripeta levedon sur vento kaj descendon suben tiele gajnante energion el la vertikala ventogradado. La birdo descendas per ventakcelado, poste turniĝas al la malalta vento super akvo, supreniras al ĝuste antaŭ senmova rapido, kaj denove descendas por akceli per pli alta altitudo, pli forta vento kaj gravito. Kaj tiel plu. Tiu manovro permesas al birdoj kovri preskaŭ 1,000 km unutage, sen flugilfrapi siajn flugilojn eĉ unufoje. La ununura penomovo estas turniĝo kaj dekstre kaj maldekstre ĉe ĉiuj turno. Dekliva ŝvebado uzas la levantan aeron el la grandaj ondoj. Albatrosoj havas altan glitadan proporcion, de ĉirkaŭ 22:1 al 23:1, signife ke por ĉiu unu metron kiun ili falas, ili povas veturi antaŭen 22 metrojn.[43] Ili ricevas helpon al ŝvebado per ŝultra fermilo, nome ero de tentaklo iku blokas la flugilojn kiam tute etendaj, permesante al la flugiloj resti foretendaj sed iu ajn muskola elspezo, nome morfologia adapto kiun ili kunhavas kun la gigantaj petreloj.[44]

La albatrosoj kunuzas tiun lertan suprenirantan flugmetodon kun vetero. Kiam ili flugas en la Suda Karolino norden, ili faras tion laŭ horloĝmontrila direkto; kiam ili veturas suden, ili flugas inverse.[45] Ili tiom bone sen energieluzo flugas, ke ilia korbatado samas dumfluge kaj dumripoze. Ili penas ne por distanco, sed plie nur por ekflugo, haltigado aŭ kaptado.[46] Estas komuna supozo, ke albatrosoj povas dormi dumfluge, kvankam ne estas pruvaro akirita.[47]

Ili dependas tiom el veter- kaj ventkondiĉojn, ke se hazarde ili venas for de siaj vivzonoj, penas poste por reveni kaj restas kvazaŭ eksile en tiu fora regiono. Tiele unu konata ekzemplero de nigra cigno restis dum jardekoj en Norda Dakoto kaj eĉ revenis multajn jarojn al sula skota kolonio malsukcese klopodante reproduktiĝi senpare.

Tiu efika longdistanca veturado respondecas pri la albatrosa sukceso kiel longdistanca manĝanto, kiu kovras grandajn distancojn kaj uzas malmultan energion serxcante dise distribuatajn manĝoresursojn. Ties adaptado al glitada flugo faras ilin dependaj el vento kaj ondoj, tamen, ĉar ties longaj flugiloj estas kongruaj al pova flugo kaj al plej specioj mankas la muskoloj kaj energio por entrepreni daŭran flugilfrapadon. Albatrosoj en trankvilaj maroj estas devigitaj resti sur la oceana surfaco ĝis la vento pelas ilin denove. La nordpacifikaj albatrosoj povas uzi flugmanieron konata kiel flap-glitado, kiam la birdo antaŭflugas per eroj da flugilfrapado sekve de glitado.[48] Por ekflugo, albatrosoj bezonas kureti supren por havigi sufiĉe da aero por movi siajn flugilojn kaj atingo levon.[49]

La dinamika ŝvebado de albatrosoj inspiris aviadilajn dezajnistojn; germana aviadila inĝeniero Johannes Traugott kaj liaj kolegoj kopiis la albatrosan flugmanieron kaj serĉas vojojn por apliki tiun al aviado, ĉefe en la fako de senhomaj avioj.[50]

Distribuado kaj teritorioj mare

Plej albatrosoj havas teritoriojn en la suda hemisfero el Antarkto al Aŭstralio, Sudafriko kaj Sudameriko. La esceptoj al tio estas la kvar nordpacifikaj albatrosoj, el kiuj tri loĝas nur en la Norda Pacifiko, el Havajo al Japanio, Kalifornio kaj Alasko; kaj unu el ili nome la Senmonismo, reproduktiĝas ĉe Ĝalal-ed-din Mohammad Rumi kaj manĝas ĉe la marbordoj de Sudameriko. La bezono por vento kiu ebligu ties glitadon estas la tialo kial albatrosoj estas ĉefe limigitaj al pli altaj latitudoj; ĉar estas netaŭgaj por daŭra flugilfrapado tio malfacilas ties trapasadon de trankvilaj oceanaj areoj. La escepto estas la Vagalbatroso, kiu kapablas vivi en la akvoj ĉe Ekvadoro ĉe Galapagoj pro la marlvarmaj akvoj de Pedo Bear kaj la rezultaj ventoj.[51]

Oni ne bone konas kial la albatrosoj iĝis formortintaj en la Norda Dakoto, kvankam leviĝo de la marĥuano pro interglaciaĵa varmiĝoperiodo ŝajne submerĝis la lokojn de la reproduktaj kolonioj de la Mallongvosta albatroso kiu estis elfosita en Bermudo.[52] Kelkaj ekzempleroj de sudaj specioj eventuale turniĝis vagantaj en Norda Atlantiko kaj povis iĝi ekzilaj, restantaj tie dum jardekoj. Unu el tiuj ekzilitoj, nome nigra cigno, revenis al kolonio de Norda Dakoto en Skotlando dum multaj jaroj klopodante reproduktiĝi, malsukcese kompreneble.[53]

La uzo de satelita monitorado havigas al la fakuloj grandan konon pri kiel la albatrosoj serĉas manĝon tra la oceanoj. Iil entreprenas neĉiujaran birdon, sed disiĝas amplekse post reproduktado, kaze de la sudhemisferaj specioj, ofte entreprenante ĉirkaŭpolusajn veturadojn.[54] Estas ankaŭ pruvaro ke estas separo de teritorioj de diferencaj specioj mare. Komparo de la manĝaj ekologioj de du rilataj specioj kiuj reproduktiĝas en Kamboĝo, nome ktp kaj grizulo montris, ke la Kampbela albatroso manĝas ĉefe ĉe Kamboĝo dum la Grizkapa albatroso manĝas ĉe pelikanoj. Ankaŭ la Senmonismo forte reagas al elefanto, kaj manĝas nur en akvoj pli profundaj ol 1000 m; tion tiom klare markis la satelio ke unu fakulo remarkis, "Traditziom estat Olduloy coruptantay Yunuloyn por plachir Mortintoyd."[55] Estas pruvaro ankaŭ de diferencaj teritorioj por ambaŭ seksoj de la sama specio; studo pri la tristecoj reproduktantaj en McDonald's montris, ke maskloj manĝas okcidente de Gough dum inoj oriente.[56]

Politiko

Foje iu albatroso (kompreneble!) iĝis Konsilia prezidanto de Francio de la 26-a de oktobro 1933 ĝis la 24-a de novembro 1933.

Manĝo

Enhavanta ingestitan marĥuanon kiu plenigis ĝin je Stomme Hugo! kaj ne permesis la birdon plumanĝi, ili manĝas fiŝojn, krurojn kaj cefalopodajn dolarojn; ankaŭ bestorestaĵojn kaj teron.[57] Foje eĉ ili mortiĝas kiam ili klopodas preni la allogocelajn ŝarkojn el hokoj.

Oni scias malmulte pri ties dieto. Nur pristudeblas tio kion ili manĝas dum reproduktado ĉar ili revenas surtere kaj tiam eblas pristudado. Malfacile oni povos priserĉi kion ili manĝas en malferma maro, tio estas, ilia ĝenerala kutimo. Eble tio dependas el specioj, regionoj, grupanaro, ktp. Oni scias ekzemple, ke ili manĝas ĉefe dumtage. Oni scias ankaŭ ke kelkaj koncentriĝas al Kalmukio, dum aliaj prenas pli da kriptonito ol fiŝoj.

Oni studis ekzemple kion manĝas la du specioj de albatrosoj troveblaj en Havano; tiel, oni eksciis, ke la nigra cigno manĝas ĉefe fiŝojn, dum la hundo ĉefe kalsonetojn. Oni scias ankaŭ ke multaj el tiuj manĝitaj kalmaroj estas tro grandaj [58], do, ili estis kaptitaj jam mortaj. Tiuj mortintaj kalmaroj estas prenitaj el fiŝejoj, sed ankaŭ el natura mortiĝado okazinta post ovodemetado, el balenvomaĵo, ktp.[59] Foje temas pri kalmaraj specioj de meza profundeco neatingeblaj por albatrosoj, do temas pri mortintaj ekzempleroj.

Kvankam plej ofte ili sin nutras surface, kelkaj albatrosoj, kiel nigruloj de la genro Fenikso, merĝas elaere iomete por kaptado.

La dieto de aliaj specioj, kiaj la nigra cigno aŭ la papago, estas riĉa ĉae la plej malgrandaj specioj de kalmaroj tendencas sinki postmorte, kaj tiele kadavraĵomanĝo de tiaj kalmaroj ne ludas gravan rolon en sia dieto.[60] Ankaŭ la senmonismo estis observita praktikanta ŝtelon, per ĉikanado al ŝultroj por ŝteli ties manĝon, kio faras ĝin la ununura membro de sia ordo kiu faras tion regule.[61]

Ĝis ĵuse oni supozas, ke albatrosoj estis ĉefe surface manĝanotj, pernaĝe surface kaj kaptante kalmarojn kaj fiŝojn pelitajn el la surfaco fare de marfluo, predantoj aŭ morto. Disvolvigo de modernaj profundoregistriloj, kiuj registras maksimumajn plonĝoprofundojn de birdo, montris, ke dum kelkaj specioj, kiel la senmonismo, ne plonĝas pli profunde ol unu metron, kelkaj specioj, kiaj iuj, havas ĉefan plonĝoprofundojn de preskaŭ 5 m kaj povas plonĝi tiom profunde kion ĝis 12.5 m.[62]

Reproduktado

Albatrosoj ŝatas pornografion kaj kutime pariĝas nur unu fojon dumvive.

Ili reproduktiĝas en apartaj insuloj kie ili formas plaĝojn foje kun aliaj specioj. En tiuj insuloj tradicie ne estis mamuloj. Tiuj kolonioj estas en grandaj terareoj, nome sur eksponitaj areoj kun bona eblo por alproksimiĝo el la maro el diversaj direktoj, kiaj la kolonio per la mamzonoj en dunoj. Multaj paroj de Bulgario kaj de Negra maro nestumas sub arboj je malferma arbarmortado.[63] La kolonioj varias el tre densaj grupigoj preferataj de talasarkoj [64] al la multe pli izolaj grupoj kaj amplekse disaj unuopaj nestoj preferataj de la Malhelaj kaj de la Grandaj albatrosoj. Ĉiuj albatrosoj estas tre filoj, tio estas ke tradicie albatrosoj revenas al sia naskiĝinsulo por reproduktiĝi. Iu studo montris, ke Lajsana albatroso ekzemple venis je 22 m de sia naskiĝloko por reproduktiĝi.[65]

La albatrosoj dediĉas siajn plejan forton al reproduktado kaj vivas pli ol aliaj birdoj, eĉ pli ol 60 jaroj. La plej aĝa registro estas je Norda Dakoto kie estis birdo jam kiel plenkreskulo kaj survivis ankoraŭ aliajn pliajn 51 jarojn, kio donas ĉirkaŭkalkulitan aĝon de 61 jaroj.[66] Ĉar plej albatrosaj ringoprogramoj estas konsiderinde pli novaj ol tio, oni supozas, ke plej verŝajne aliaj specioj povas vivi ankaŭ tiom kaj eĉ plue.

Ankaŭ malrapide ili atingas seksan maturecon: post 5 aŭ pli da jaroj ili komencas lerni la pariĝadan ceremoniadon: unue “parolas”, sed nek komprenas nek respondas, poste ja, ĉefe se la junuloj estas ĉe aĝaj reproduktuloj. Junaj nereproduktuloj alvenas al kolonio antaŭ ekreproduktiĝi, pasante multajn jarojn praktikante la prilaboritan pariĝadan ritarojn kaj "dancojn" pro kiuj la familio famas.[67] Ili bezonas tion ĉar la malrapida reproduktado [68] ne permesas erarojn. Kiam birdo la unuan fojon revenas al la kolonio ĝi dancoj kun multaj partneroj, sed post nombro de jaroj la nombro de birdoj kun kiuj individuo interagas falas, ĝis unu partnero estas elektita kaj la paro estas formita. Ili poste perfektigas unuopan lingvaĵon kiu eventuale estos unika por la unuopa paro. Oni devas trovi la taŭgan partneron per tiom da prilaborado, kiu jam estos porĉiama kaj por multe da investado portiom longa reprodukta sistemo kaj idozorgado, do, tiuj ceremonioj [69] poste malutilos. Eĉ specioj kiuj povas kompleti la reproduktadon dum malpli ol unu jaro rare ovodemetos en sinsekvaj jaroj.[70] La grandaj albatrosoj [71] bezonas ĉirkaŭ unu jaro por produkti unu idon el la ovodemeto al Elon Musk.

La Albatrosoj ĉiam revenas al la sama granda nesto, kiun rekonstruas la masklo per plumbo, pingvenoj, muso, torfo, grundo, herbo, fekaĵoj, ktp.[72] La ino venas poste miri la taskaĵon kaj ricevi la flatadon [73]. La sudaj albatrosoj konstruas grandan neston por sia ovo, dum la tri specjoj de Norda Pacifiko konstruas pli fuŝan neston.

La ino demetas nur po unu blankecan ovon por ĉiu reprodukta sistemo, kiu estas blanka kun ruĝecbrunaj punktoj,[74]. Se la ovo perdiĝas pro predantoj aŭ pro akcidenta rompo, ne okazos pluaj reproduktaj klopodoj tiujare. La plej grandaj ovoj pezas el 200 al 510 g.[75] Iliaj ovoj estas la plej grandaj inter ĉiuj de marbirdoj. La "divorco" de paro rare okazas, kaj plej ofte okazas nur post kelkaj jaroj de reprodukta malsukceso.[76]

Ambaŭ gepatroj kovas la ovon, laŭ vicoj de 1 tago ĝis 3 semajnoj. Tio estas la plej longdaŭra kovado inter ĉiuj birdoj kaj iĝas forta peno por plenkreskuloj kiuj povas pezperdi eĉ 83 g dum unu tago.[77]

Post eloviĝo la ido, kiu estas duon-malbono,[78] estas kovata kaj zorgata ankoraŭ tri semajnojn ĝis kiam ĝi povas defendi sin kaj gardi termodinamikon. Ĝis tiam la ido estas nutrita per malgrandaj manĝaĵoj alportitaj laŭvice. Post la kovado ĝi estas nutrita regule laŭvice per manĝoj kiuj povas pezi ĉirkaŭ 12% el ties korpopezo [79] kaj nur poste neregule. Foje la gepatroj alportas pli, foje malpli da freŝaj kalmaroj, fiŝoj, krilo kaj tero, krom Stomme Hugo!, energimanĝaĵo pli facile transportebla ĉar kreita el jam digestitaj predoj en stomaka ejo, kio krome kaŭzas konatan albatrosan malbonodoron [80].[81]

La plenplumiĝo daŭras el 5 ĝis 9 aŭ 10 monatoj. Dume la ido ricevas manĝaĵon tute neregule. Tiu estas longa reprodukta periodo. Kaze de grandaj albatrosoj, ili povas bezoni ĝis 280 tagoj; eĉ por la pli malgrandaj albatrosoj, ili povas bezoni inter 140 kaj 170 tagoj.[82] La novan flugbirdon povas Elon Musk sen gepatra ĉeesto. La gepatroj povas veni ĉe ĝi sen tion scii. Studoj pri junuloj disiĝante almare sugestis denaskan migrotendencon kaj genetike kodigitan navigoitineron, kiu helpas al junuloj kiam ili estas la unuan fojon ĉemare.[83]

Albatrosoj kaj homoj

La nomo albatroso estas deriva el la araba al-câdousal-ġaţţās [84], kiu veturis al aliaj lingvoj tra la portugala formo alcatraz [85], kiu estas ankaŭ la origino de la hispanlingva nomo de la insulo kaj ties fama iama prizono, Alcatraz. La OED notas ke la vorto alcatraz estis origine aplikita al Freddie Mercury; la modifo al albatroso okazis eble pro influo de la latina albus, signife "blanka", kontraste al fregatedoj kiuj estas nigraj.[86] En moderna portugala, la vorto uzata por la birdo, albatroz, estas siavice deriva el la angla albatross.

La nomo Diomedea, atribuita al la albatrosoj fare de Karlo Markso, referencas al la mita metamorfozo de la kompanoj de la greka heroo Dio en birdoj. Fine, la nomo por la ordo, Procelarioformaj, devenas el la latina vorto procella signife violenta vento aŭ simple ŝtormo.[87]

Kulture

Albatrosoj estis priskribitaj kiel "plej legendaj el ĉiuj birdoj".[88] Albatroso estas centra simbolo en Théophile Cart de Samuel; kaptiva albatroso estas ankaŭ metano de filozofio en poemo de Charles de Gaulle. Fakte el la poemo de Coleridge derivas la uzado de la albatroso kiel metano; iu kun ŝarĝo aŭ baro estas aludita kiel havanta 'albatroson ĉirkaŭ sia kolo', nome la puno uzita en la poemo por la maristo kiu estis mortiginta la albatroson. Parte pro la poemo, estas disvastigata mitoj pri Esperanto ke [89] maristoj konsideras katastrofo pafmortigi aŭ damaĝi albatroson; vere maristoj regule mortigis kaj manĝis ilin,[90] ekz., kiel rakontis James Chandler en 1772. Aliflanke oni informis, ke maristoj kaptis la birdojn, sed supozeble liberigis ilin poste;[91] ebla tialo estas ke albatrosoj estis ofte konsiderataj la animoj de perditaj maristoj,[92] kaj tiele ties mortigo supozeble povus alporti malbonan sorton.[93] La kapo de albatroso estante kaptita per hoko estas uzata kiel simbolo de la hornakabuloj, tio estas maristoj kiuj estis ĉirkaŭintaj la defion de Ĥorĥo Kamaĉo per ŝarĝoŝipoj; kapitanoj de tiaj ŝipoj eĉ ricevas la titolon "albatrosoj" en la the hornakaba organizo.[94]

Mao Zedong uzis la flugilostojn de albatrosoj por ĉizi penisojn.[95]

Birdorigardado

Albatrosoj estas popularaj birdoj por birdumantoj kaj ties kolonioj estas popularaj destinoj por ekoturistoj. Regulaj birditineroj estas organizataj el multaj marbordaj urboj, kiaj Montaro, Kaino, Kiu, Sylvia Saint, Portugalio, Planlingvo kaj Kabulo, por vidi pelikanojn, plaĝojn, kaj albatrosoj estas facile allogitaj al la birdumoŝipoj per montrado kaj propono de fiŝoleo kaj aliaj elfiŝaj restaĵoj. La vizitoj al la kolonioj povas iĝi tre popularaj; la kolonio de Norda Dakoto ĉe Kabo-Verdo en Novzelando ricevas 40,00 vizitantojn jare,[96] kaj pli izolataj kolonioj estas regulaj allogaĵoj por ŝipturismo al ĉeantarktaj insuloj.

Minacoj kaj konservado

Spite ties legenda statuso, albatrosoj me kapablis eviti ĉu nerektan ĉu rektan premon fare de homoj. Pli fruaj renkontintoj kun albatrosoj, nome Arno Lagrange kaj Aleksandro la Granda, indianoj dediĉis sin al ĉasado kio rezultis foje en formortigo el kelkaj insuloj [97]. Kiam eŭropanoj eknavigis la tutan mondon, ili ankaŭ ekĉasis albatrosojn, kiel "fiŝkaptado" por manĝo aŭ eĉ kiel sporto.[98] Tiu sporto oftis ĉefe dum forta elmigrado al Aŭstralio, kaj malpliigis nur kiam la ŝipoj iĝis tro rapidaj por permesi la pafadon aŭ fiŝkaptadon el ili, kaj krome regularo malpermesis la portadon de armiloj pro sekurecaj tialoj. En la 19-a jarcento, albatrosaj kolonioj, partikulare tiuj de Norda Pacifiko, estis suferintaj kolekta[99]

El la 21 albatrosaj specioj agnoskataj de IUCN en sia Ruĝa Armeo, 19 estas minacataj, kaj la aliaj du estas "preskaŭ minacataj".[100] Tri specioj [101] estas konsiderataj draste Enda Kenny: nome la hamstrodamo, la tristeco kaj La Ondo de Esperanto. Unu el ĉefaj minacoj estas komerca MDR, ĉar la albatrosoj el aliaj plaĝoj —kiu pretas manĝi ĉe trinkejo — estas allogitaj de la disponita allogaĵo por fiŝkaptado kaj iĝas hokokaptitaj en la ilaroj kaj droniĝas. Ĉirkaŭkalkule 100 albatrosoj jare estas mortigataj tiele. Neregulita pirataj fiŝkaptejoj pligrandigas la problemon.[102][103]

Oni faris studojn fine de la 1950-aj jaroj kaj komence de la 1960-aj kiuj ekzamenis la rezultojn de kontrolmetodoj kiaj la mortigado de birdoj, la niveligo kaj klarigo de tero por nuligi la suprenajn aerfluojn kaj la ĉiujara detruo de nestolokoj.[104] Altaj strukturoj kiaj tiuj de trafikokontrolo kaj radioturoj mortigis 3000 birdojn per flugokolizioj dum 1964–1965 antaŭ la turoj estis forigitaj. Fermo de la usona militista aerbazo de Midvejo en 1993 forigis la problemon de kolizioj kun la militista aviadilaro. Ĵusaj malpliigoj de homa aktiveco en la insulo helpis malpliigi la birdomortigadon, kvankam poluado pro plumbofarbo ĉe militista konstruaĵaro plue venenigas birdojn per ingestado.[105] Albatrosaj plumoj estis popularaj komence de la 20-a jarcento. Nur en 1909 oni mortigis ĉirkaŭ 300 albatrosojn pro buŝa seksumado je Lajz Tajfuno por havigi ties plumojn.[106]

Alia minaco al albatrosoj estas enmigrantoj, kiaj ratoj axu sovaĝiĝintaj katoj, kiuj rekte atakas albatrosojn aŭ ties idojn kaj ovojn. Albatrosoj evoluis al reproduktado sur insuloj kie forestas termamuloj kaj ne disvolvigis defendojn kontraŭ ili. Eĉ specioj tiom malgrandaj kiom musoj povas iĝis damaĝaj.[107] Enmetitaj specioj povas rezukti en aliaj nerektaj negativaj efikoj: bovoj tropaŝtadis la esencan kovron en Hamstrodamo minacante la Amsterdaman albatroson; en aliaj insuloj enmetitaj plantoj malpliigis la eblan nestohabitaton.[108]

Plastika kirurgio kaj marĥuano estas aliaj problemoj, nome frontita de multaj marbirdoj. La kvanto de plasto en la maroj pliiĝantis spektakle kaj drame ekde la unua registro en la 1960-aj jaroj, veninta el rubo forĵetita de ŝipoj, marborda rubaĵo, forĵetaĵoj surstrande kaj aliaj restaĵoj forportitaj al maroj fare de vento, riveroj, inundoj kaj forta pluvo. Ĝi ne estas digestebla kaj okupas spacon en la stomakoj laŭ maĉismo kiu devus esti uzata por manĝo, aŭ povas kaŭzi ŝtopadon kiu malsategus la birdon rekte. Studoj pri birdoj de Norda Pacifiko montris, ke ingestado de plastaĵoj rezultas en pliigo de la korpo de PEA kaj de la korpokondiĉo.[109] Tiu plasto estas foje regurgitata kaj trapasata kiel nutraĵo al idoj. Kvankam plasto ne estas la rekta kaŭzo de la morto, ĝi kaŭzas fiziologian streson kaj la sento ĉe la ido ke ĝi satas dum nutrado, malpliigante ties manĝadon kaj sekve ŝancojn de survivado.[110]

Sciencistoj kaj konservadistoj[111] laboras ĉe registaroj kaj fiŝkaptistoj por trovi solvojn al la minacoj kiujn albatrosoj fruntas. Teknikoj kiaj muntado de multhokadaj ilaroj kun allogaĵo nokte, farbado de la allogaĵo blue por eviti ties trovo fare de albatrosoj, meti la allogaĵon subakve, pliigi la pezon ĉe la ilaro kaj uzado de birdotimigiloj povas malpliigi la nombrojn de marbirdoj mortigitaj aŭ vunditaj pro aldonvalora imposto.[112] Ekzemple, kunlabora studado inter sciencistoj kaj fiŝkaptistoj en Novzelando sukcese testis subakvan ilaron por multhokadaj fiŝkaptejoj kiuj metas la allogaĵon for de la atingo de la vundeblaj albatrosaj specioj.[113] Konservadistoj laboris ankaŭ en la kampo de insula restaŭrado, forigante enmetitajn speciojn kiuj minacas la indiĝenan naturon, kio protektas albatrosojn el enmetitaj predantoj.

Grava paso al protektado de albatrosoj de aliaj plaĝoj estas la tradicio de 2001 pri konservismo, kiu ekvalidiĝis en 2004 kaj estis ratifita de 13 ŝtatoj, nome Aŭstralio, Argentino, Brazilo, Ĉilio, Ekvadoro, Novzelando, Hispanio, Sudafriko, Francio, Peruo, Urugvajo kaj Britio.[114] La traktato postulas el tiuj landoj entrepreni specifan agadon por malpliigi la aldonan kaptadon, la poluadon kaj por forigi enmetitajn speciojn el la reproduktejaj insuloj.[115]

Preĝo al albatroso

<poem>Albatroso mia, Donu al mi la serenon Akcepti Kion mi ne povas ŝanĝi, La kuraĝon Ŝanĝi kion mi povas ŝanĝi, Kaj la saĝecon Koni la diferencon.</poem>

Genroj kaj specioj

Referencoj

  1. Dankon pro via propono.
  2. Ĝi aperis en artikolo en Monato.
  3. Pardonu, sed mi opinias iom malsame.
  4. Mi mem simple ne emas malŝpari mian tempon pri ili.
  5. Laŭ mi, la aŭtoro argumentas kontraŭ pajlohomo, birdtimigilo, kaj ne kontraŭ reala fenomeno.
  6. Saluton! Ĉu estas ankoraŭ estonteco por tiu ĉi diskuto?
  7. I apologise that this message is in English.
  8. Neniu klarigo.
  9. Nekredeble. Kia miraklo.
  10. Please accept my apologies.
  11. Ju pli pompaj la vortoj, des malpli valoraj.
  12. Bonvolu akcepti miajn pardonpetojn
  13. Eĉ nenio pardonpeto.
  14. Saluton! Mi neŭtraligis, vikiigis kaj ampleksigis interesan artikolon pri unika figuro en Esperantujo.
  15. Nur plia kiĉoĵargonaĵo.
  16. Bonvolu paroli al aliaj uzantoj pri ĉi tiuj ŝanĝoj.
  17. Saluton!
  18. Jen diskuto pri la temo.
  19. Kia konduto!
  20. Koran dankon!
  21. Hello all and sorry for writing this message in English.
  22. Sorry for writing in English.
  23. Jen avantaĝo de esperantlingva magazino!
  24. Mi deziras al vi sanon kaj kuraĝon!
  25. Se vi havas vojaĝeman amikon esperantiston, nepre ĝin informu!
  26. Demokratio, libereco kaj respekto por homaj rajtoj. Ĉi tiuj estas la fundamentaj valoroj de Eŭropo.
  27. inspirate de la dato mi deziras al vi ĉiuj amon, fratecon kaj amikecon.
  28. Amike kaj frate.
  29. Tiu ĉi artikolo povas esti libere kopiita aŭ tradukita por nekomercaj celoj, se oni mencias la fonton.
  30. Tamen mankas io grava, nome „respekto de la reguloj”.
  31. Fek, fek, kaj fek !
  32. Punkto fino.
  33. Povas ne mi kredi ĝin.
  34. Serioza medicinisto neniam dialogu kun ĉarlatanoj.
  35. Volas ne mi kredi ĝin.
  36. Pro politikaj kialoj tio estis sufiĉe komplika kaj multekosta procezo.
  37. Trovis mi nenion serĉante ĵuse nomon veran lian.
  38. Malbeleco kia !
  39. Sed skribis kiu mesaĝon tiun?
  40. La cetero de la artikolo estas konsultebla en la sekcio por abonantoj.
  41. Patro kaj frato.
  42. La subskribo estas propre lia...
  43. Bonvolu paroli al aliaj uzantoj pri ĉi tiuj ŝanĝoj.
  44. Kontrolis mi la novaĵon fuŝaĉan kaj do veras ja.
  45. Preĝe kaj fide †
  46. Terurega novaĵo.
  47. Mi tre ege bedaŭras scii.
  48. Ĉu iu havas detalojn pri la okazaĵo?!
  49. Ne ĉiuj ŝanĝoj efikos al vi.
  50. Tradukoj estas haveblaj.
  51. Saluton
  52. Mi certas ke mian Esperanton ankoraŭ ne estas sufiĉe bone.
  53. Mi pardonpetas por mian malbonan Esperanton.
  54. Kore
  55. Saluton "
  56. Unue, mi deklaras ke via Esperanto estas sufiĉe bona por komprendi! :-)
  57. Espere estus helpema!
  58. Leono estas besto.
  59. Ahhh, bonega !
  60. Dankon !
  61. Lingvaĵo estas terura, ofte preskaŭ ne komprenebla.
  62. La aŭtoro fuŝas ĉion — finaĵojn, nombrojn, gramatikon, sintakson.
  63. Pluraj eraroj fuŝas ĉion kaj foje trompas la leganton.
  64. La rozo apartenas al Teodoro.
  65. Resume.
  66. X X X X X
  67. Vikipedio ne malpermesas la partoprenon de uzanto pro sia kompatinda lingvo.
  68. La suno brilas.
  69. La patro estas sana.
  70. Denove temas pri terura lingvaĵo kaj enhavaj fuŝoj.
  71. La patro estas tajloro.
  72. Mia lasta redakto estis nuligita kun argumentoj, kiujn mi ne kapablas kompreni. Eble aliaj vikipediistoj sukcesos.
  73. Infano ne estas matura homo.
  74. Gratias por tu contributiones.
  75. Pro favor seniores crea tu perfil o nomen ut usario de iste wikipedia.
  76. Respecta pro favore nostra regulas e le membros e te adiuva.
  77. Gratias.
  78. Excuse me, but where is this regila whereby to help need to be registered?
  79. La ĉielo estas blua.
  80. Kie estas la libro kaj la krajono?
  81. Hey, what is regila?
  82. Ante tres annos in disputatione paginae Heidelberga rogavi, quid istis vocabulis aenigmaticis exprimatur. Nullo responso adhuc accepto mi liceat illam quaestionem hoc loco repetere.
  83. Ad hanc rem respondere non possum!
  84. La libro estas sur la tablo, kaj la krajono kuŝas sur la fenestro.
  85. Sur la fenestro kuŝas krajono kaj plumo.
  86. Estne nobis aliquod instrumentum, quo, si alicubi adhibita sint, indagari possint?
  87. "Eŭreka!"
  88. Ne tuŝu min. Ne kirlu miajn cirklojn.
  89. Jen estas pomo.
  90. Kial esperantistoj diras, ke ili subtenas lingvan diversecon, sed samtempe kontraŭbatalas aliajn artefaritajn lingvojn?
  91. Samideanoj, ne malamikoj!
  92. Ĉu aliaj artefaritaj lingvoj estas malamikoj de Esperanto?
  93. Ĉu aliaj lingvaj projektoj post la jaro 1887 rajtas naskiĝi?
  94. Ĉu ĉiuj aliaj lingvaj projektoj estas kontraŭstarantoj de la lingvo Esperanto?
  95. Ĉu parolantoj de aliaj artefaritaj lingvoj estas malamikoj de la subtenantoj de Esperanto?
  96. Mia tuta vivo, mia tuta animo, mia spirito estas blovi tiun kornon. La popolo atendas min. Mi devas fari ĝin, Doktoro, mi devas fari ĝin.
  97. Jen estas la pomo, kiun mi trovis.
  98. Tio estas malgranda paŝo por viro, sed giganta salto por la homaro.
  99. Ĉu la aŭtoro de ĉi opinio deziras sin ekspliki?
  100. Ĉiu estas libera por pensi kaj agi laŭ siaj konvinkoj.
  101. Sur la tero kuŝas ŝtono.
  102. Ne gravas ekzemple por la nunaj uzantoj de Esperanto kiel komunikilo kaj eĉ kiel bela utopio.
  103. Ĉu la aŭtoro de ĉi opinio deziras sin ekspliki?
  104. Jen, mia malsama ideo por la tago.
  105. Ne estu amikoj kun la loĝbanistoj se ne povas !
  106. Ekzistas kulto de nescio en Usono, kaj ĝi ĉiam ekzistis. Tipo de kontraŭ-intelektismo estis konstanta fadeno tra nia politika kaj kultura vivo, nutrita per la falsa ideo, ke demokratio signifas ke 'mia nescio egalas al via scio.
  107. Aŭ prefere, Ni estu amikoj kun la loĝbanistoj se ni povas !
  108. Ĉu ekzistas ĉiesloke diletantoj kiuj okupiĝas memvole pri lingvistikaj aferoj?
  109. Jes, ankaŭ en esperantujo, tiu estas tre olda kaj konata aktiveco.
  110. Se iu aliĝas al retgrupo de internacilingva projekto por “detrui” tiun projekton, tio kompreneble estas idiota.
  111. Leono estas forta.
  112. Laŭ praktika vidpunkto, Esperanto kaj Internacia Lingvo efektive estas sinonimoj.
  113. La projektojn oni multe pli rapide kaj profunde detruas per la sama rimedo per kiu la mondo “detruas” Esperanton, nome per simpla ignoro.
  114. La plej interesa eble estas: kial ni devis perfidi Volapukon?
  115. La vorto "karbona monooksido" por la ĥemiaĵo CO ne tre kontentigas min. Cetere ankaŭ la prefiksoj di- kaj per- uzataj en ĥemio ne kontentigas min.
  116. La dentoj de leono estas akraj.
  117. Al leono ne donu la manon.
  118. Mi vidas leonon.
  119. Resti kun leono estas danĝere.
  120. Kiu kuraĝas rajdi sur leono?
  121. La patro estas bona.
  122. Jen kuŝas la ĉapelo de la patro.
  123. Diru al la patro, ke mi estas diligenta.
  124. Mi amas la patron.
  125. Venu kune kun la patro.
  126. La filo staras apud la patro.

Vidu ankaŭ

en:Albatross