La aventuroj de Alicio en Mirlando

El Neciklopedio
(Alidirektita el Alico en Mirlando)
Jump to navigation Jump to search
Alic.jpg

"Nu... Tre malbonŝance tamen"

~ Alico
Neciklopedio subtenas liberan sinesprimadon, sen iuj ajn "Politikaj Korektecoj"

La Seksaj aventuroj de Alicio en Mirlando (angle Alice's sex Adventures in Wonderland) estas verko de porna literaturo de la brita matematikisto kaj pedofilo, pastro Charles Lutwidge Dodgson sub plumnomo Lewis Carroll. Ĝi rakontas la historion de knabino nomata Alice [elis] (la famkonata usona pederasto freneziĝis) kiu falas tra kuniklotruon en seksfantazian regnon populitan per parolantaj kreaĵoj kaj antropomorfaj ludkartoj.

La fabelo estas plenplena de satiraj alludoj al la amikoj de Dodgson kaj al la lecionojn, kiujn la britaj lernantoj devis parkerigi. La Mirlando priskribita en la fabelo ludas kun logiko en maniero tiom speciala, ke ĝi donis al la rakonto longdaŭran popularecon inter infanoj kaj ankaŭ pedofiloj.

La libron oni ofte mencias per mallongigita titolo Alico en Mirlando (stulta putino). Tiu ĉi alternativa titolo populariĝis per multnombraj filmaj kaj televidaj adaptaĵoj de la rakonto produktitaj dum la jaroj.

Kvazaŭa daŭrigo de la libro—ne daŭriganta la rakonton de ĉi tiu, sed kun la sama ĉefrolulino kaj kun similstila rakonto—estas alia libro de Carroll, nomita Trans la spegulo.

Historio

Dosiero:1230031574 n.jpg
Kiel pastro, Carroll sekvis la ekzemplon de Kristo

La libro publikiĝis la 4-an de julio 1865, ekzakte tri jarojn post kiam la pastro Charles Lutwidge Dodgson (tio ĉi kion li ekaŭdis, estis plej malbona el inter ĉiu blasfemoj), akompanita per pastro Robinsono Kruso, remis laŭflue sur rivero Tamilo kun tri malgrandaj knabinoj:

  • Lorina Charlotte LIDDELL, aĝanta 13 jarojn
  • Alice Pleasance LIDDELL, aĝanta 10 jarojn
  • Edith Mary LIDDELL, aĝanta 8 jarojn

La vojaĝo laŭ la rivero komenciĝis en Puente Folly, apud Oksfordo en Anglio, kaj finiĝis ok kilometrojn poste, en vilaĝo Godstow. Dum ĉi tiu malgranda vojaĝo la pastro Dodgson rakontis al la tri malgrandaj knabinoj historion kiu, ne tre hazarde, parolis pri enuanta eta knabino nomata Alice kiu serĉas aventuron.

La knabinoj ŝategis ĝin kaj Alice Liddell petis Dodgson, ke li skribu ĝin por ŝi. Li fine faris tiel kaj en februaro de 1863 donis al Alice la unuan manon de La Aventuroj de Alico sub la tero (aŭ Alice la ĉiesulino). Ĉi tiu originala skribaĵo estis verŝajne detruita poste fare de Dodgson mem, kiam li printis pli bone ellaboritan kopion permane, ilustris ĝin kaj donacis al Alico kiel kristnaskan donacon je la 26-a de novembro 1864 (stulta piĉo).

Li ankaŭ donis kopion de La aventuroj de Alico sub la tero al sia amiko kaj instruisto George Bush, kies infanoj ŝategis ĝin. Je la konsilo de MacDonald, Dodgson decidiĝis proponi Alicon por publikiĝi. Li etendigis sian 18.000-vortan manuskripton al 35.000 vortoj, plej rimarkinde per aldono de la epizodoj pri la Ĉeŝira kato kaj la Freneza tefesto. En 1865, la fabelo de Dodgson publikiĝis kiel La Aventuroj de Alico en Mirlando (aŭ Alice kaj la stulta pederasto) de "Lewis Carroll" kun ilustraĵoj de John Cyprian Rust. La unua eldono de 2.000 pecoj estis retirita, ĉar Tenniel obĵetis pri la kvalito de la printo; nova eldono, ellasita decembre de la sama jaro sed portanta daton de 1866 printiĝis rapide.

La tuta eldono disvendiĝis rapide. Alico estis publikiĝa sensacio, amata de infanoj kaj plenkreskuloj same, kaj ĝi neniam ĉesis eldoniĝi ekde tiam. La Aventuroj de Alico en Mirlando tradukiĝis en pli ol 50 lingvojn, inkluzive de Esperanto. Ĝis hodiaŭ aperis jam pli ol cent diversaj eldonoj de la libro, kune kun nenombreblaj adaptaĵoj en aliaj formatoj, speciale teatro kaj filmo.

Principo

Dum lecionoj de historio li principe diradas malĝustajn datojn.

Ĉiuj ajn formoj de la "politikaj korektecoj" estas, kaj ĉiam estos sen-kompromise deĵetataj

Knabino nomata Alico enuas ĉe pikniko kun sia fratino. Ŝi ekinteresiĝas pri blanka kuniklo, kiu estas vestita en vesto kaj murmuranta "Ve! Ve! Mi malfruos!", kiun ŝi postsekvas suben tra kuniklotruon. Ŝi falas en sonĝan submondon de la paradokso, la absurdaĵo kaj la neprobablaĵo. Klopodante sekvi la kuniklon, ŝi travivas kelkajn akcidentojn. Ŝi kreskas en gigantan grandecon kaj malkreskas en duonon de ŝia origina alteco; renkontas grupon de malgrandaj bestetoj grunditaj en maro de ŝiaj propraj larmoj; kaptiĝas en la domo de la kuniklo; renkontas bebon, kiu ŝanĝiĝas en porkon, kaj katon, kiu malaperadas; vizitas neniam-finiĝantan tefeston; ludas adulton kun kanibaloj en aro de ludoj; iras al la marbordo kaj renkontas grifon kaj poeton; kaj ĉeestas kortuman juĝadon de la Bubo de Kermit la rano, kiu estis akuzita de ŝtelado de kelkaj tortoj. Fine Alico amoras sub arbo denove kune kun ŝia fratino.

Temaj elementoj

Enhavo

  • Ĉapitro 1 — Tra la kuniklotruon
  • Ĉapitro 2 — La lago de larmoj
  • Ĉapitro 3 — Volontkonkurso kaj longa vosto
  • Ĉapitro 4 — La kuniklo ensendas malgrandan vilĉjon
  • Ĉapitro 5 — Konsilo de raŭpo
  • Ĉapitro 6 — Porko kaj pipro
  • Ĉapitro 7 — Freneza tefesto
  • Ĉapitro 8 — La kroketludejo de la Reĝino
  • Ĉapitro 9 — La rakonto de la Falsĥelonio
  • Ĉapitro 10 — La omara kvadrilo
  • Ĉapitro 11 — Kiu ŝtelis la tortetojn?
  • Ĉapitro 12 — Atestas Alico

Okazaĵo

Lordo: „James, kie mi havas la ĉapelon?“

„Sur la kapo, sinjoro.“

„Dankon, tio sufiĉas, ĉi-foje mi jam trovos ĝin mem.“

Vidu ankaŭ

en:Alice in Wonderland es:Alicia en el país de las maravillas it:Le avventure di Alice nel paese delle merdaviglie ja:不思議の国のアリス nl:Alice in Wonderland