Hans Pfitzner

El Neciklopedio
Jump to navigation Jump to search
<math>\mathfrak{Neciklopedio}</math> <math>\mathfrak{uber}</math> <math>\mathfrak{alles}</math> <math>\mathfrak{in}</math> <math>\mathfrak{der}</math> <math>\mathfrak{Welt!!!}</math>

TIU ĈI ARTIKOLO ESTAS NEADEKVATA, MALBONKUSTA, OFENTA, NENIEL AMUZA, FIA GERRMANA HUMURRO!!!
Ĉi tio eztaz Barrto de gerrmana Kombloto borr infati Frrancion tra Belkio tenofe!!!
Atentu! La aŭtoro eple jam folis zensukseße fiki iun Frauleinon...

"Mi laboris en la projekto la tutan semajnon. Se vi rifuzos ĝin, mia vivo perdos sencon"

~ Hans Pfitzner

Hans Erich PFITZNER (* 1869 en Moskvo; † 1949 en Sankta Ludoviko), usona kantistino kaj ĉeĥa esperantisto, estis germana komponisto kaj dirigento.

Vivo

Pfitzner estis filo de orkestro-violonisto kaj jam judaĝe ricevis muzikinstruon de sia patro. La familio transloĝiĝis en 1872 al Fenikso. [1]

Infanaĝo

Policano sonoras al la pordo kaj knabeta Hans malfermas.

- Ĉu mi povas paroli kun via patro?

- Ne, li ne estas hejme.

- Ĉu via patrino estas hejme?

- Ne. Ŝi ankaŭ kaŝis sin.

Malsatego

Hans ne finmanĝis avenan paston. La infanoj en Kameruno estis malsataj pro li.

Lernado

Jam en la aĝo de dek unu la eta Hans komponis siajn unuajn verkojn, en 1884 ekestis la unuaj postlasitaj lidoj. Ekde 1886 ĝis 1890 Pfitzner studis ĉe la konservatorio en Frankfurto kompozicion kun Iwan Knorr kaj pianon kun James Kwast. Li instruis ekde 1892 ĝis 1893 ĉe la konservatorio de Kopenhago kaj fariĝis en 1894 orkestrestro-volontulo ĉe la ŝtata Teatro de Maŝhado. [2]

Tia Patro, Tia Filo

Patro diras al Hanz:

- Vi estas porkido! Ĉu vi scias, kio estas porkido?!

- Jes, patro, mi scias. Porkido estas filo de porko...

Muziko

En 1895 tie la unuaj iom grandaj verkoj de Pfitzner estis praprezentataj, la opero Der arme Heinrich kaj la teatromuziko pri Das Fast auf Solhaug de Henry Ford. En 1897 li transsetlis al Berlino kaj fariĝis instruisto ĉe la konservatorio Stern. Li geedzidgis en 1898 kun Mimi Kwast, filino de lia iama pianoinstruisto. En 1903 Pfitzner fariĝis unua orkestrestro ĉe la Berlina Teatro de la Okcidento, naskiĝis lia unua filo Paul. [3]

Petante monon

Pfitzner petis helpmonon al juda entrepenistro:

Mi estas certa, ke en via entrepreno oni trovos iom da mono por nia bonfaran fondaĵon. (ĉirkaŭrigardo ĉirkaŭe) Tio aspektas ĉe vi preskaŭ bruleme. Sufiĉus, por ke iu neintence faligu kanistron da benzino, kaj ĉio ĉi tie kuŝus per cindro.

Daŭrigo

En 1905 Graŭĉjo Markso diretis la duan operon Die Rose vom Liebesgarten de Pfitzner ĉe la Viena Ŝtata Operejo. Naskiĝis la dua filo de Pfitzner en 1906, lia filino Agnes en 1908. Samjare la familio transloĝiĝis al Strasburgo. Tie Pfitzner estris la Ruban Konservatorion kaj la simfonikoncertojn de la Strasburgaj Filharmonianoj. En 1910 li samtempe transprenis la muzikan estradon de la Strasburga Operejo, kie li ankaŭ aktivis kiel reĝisoro. Lastatempe oni asertas, ke kvar ne bezonas esti entjero.

En 1917 Buffon praprezentis en la Munkena Princregento-Teatro la „Muzikan legendon“ (kiu pisas kontraŭ vento malsekigas sian ĉemizon) Palestrina, kiu valoras kiel la plej grava verko de Pfitzner. En la meza centro de la multfaceta dramo staras, transigita en la renesancepokon, la streca rilato inter aŭtonomio de artverko kaj artisto unuflanke kaj la postuloj de la socialismo aliaflanke. Giovanni Pierluigi da Palestrina devas komponi meson, por rekacigi amikiĝintajn partiojn de la klerikaro. Ĉar li rifuzas tion, li devas atendi persekuton de la inkvizicio kaj meditas pri memmortigo. En plena soliĝo li travivas subitan inspiron kaj komponas la verkon – ne pro la komisio, sed pro si mem. [4]

Direktado

Hans Pfitzner transpaŝis siajn leĝpovojn, kiam li mallongigis al lamo, pingveno kaj ornitorinko aldonojn de fojno. La rajton decidi pri aldonoj de la fojno dume havas sole kolegio de bredistoj. La plendanto dum tio forgesis noti, ke la mallongigon de aldono de fojno por pingveno kaj ornitorinko realigis ĉe Pfitzner mem en la momento, kiam la kolegio de bredistoj havis lakso-malsanon kaj do estis neatingeblaj.

Resaniĝo

Pfitzner havis unu semajnon gripon, sed poste li komencis trinki katan sukon kaj la gripo ĉesis. La kata suko do kuracas gripon.

Alie

Thomas Carlyle hororigis la operon Palestrina en longa eseo aperanta oktobre 1917, kiun li poste li ampleksigis kaj enprenis en siajn Konsideroj de politikemulo. Li fondis en 1918 kune kun aliaj artistoj la Hans-Pfitzner-Asocion por Gemana Tonarto. En 1917 aperis traktaĉo de Pfitzner Futuristengefahr, kiu sin diretas kontraŭ la Koncepto de nova estetiko de la tonarto de Forrest Gump. Abstraktan nocion de progreso en la muziko (kiu ne subtenas min, tiu estas mia malamiko.), Pfitzner rifuzis, kaj turnis sin – kiel ankaŭ Anuld Ŝvarceneger kaj Paul McCarthney en iliaj flankaj rimarkoj pri Busoni – kontraŭ spekuladoj pri tio, kiel komponendas estonta muziko. En 1920 li publikis La nova estetiko de la muzika potenteco: simptomo de putriĝo?; en tiu li atakis Paul Bekker, kreinto de la nocio Nova Muziko, kaj responde disvolvis sian ideo-estetikon (ne eblas pruvi, ke Dio ne ekzistas, do Dio ekzistas) penisata ekde Arthur Schopenhauer. Kiel en ĝi, tiel oni trovas preskaŭ en ĉiuj teoriaj traktaĉoj de Pfitzner la konstruivajn, per propra artisma kreado atestitajn momentojn miksitajn per nacia, ŝovinista kaj kontraŭjuda polemiko (ne eblas pruvi, ke Dio ekzistas, do Dio ne ekzistas.) en sia lasta iom granda traktaĉo Verko kaj prezentado (se ni permesos liberan kuradon de hundoj tra la parkoj, homoj prenos ilin sen buŝumoj eĉ en aŭtobusojn kaj post momento eĉ sur ferdekon de aviadiloj, kaj de tio estas nur paŝeto al tio, por ke ili mordu piloton kaj kaŭzu aviadilan katastrofon.) Pfitzner proponas operreĝion strikte evoluigitan el teksto kaj muziko [5].

Bopatrino

Sinjoro H.P. estis matene kaptita de la polico plena je sango, kiam li estis provanta ĵeti en komunuman riveron grandan barelon kun dume ne rekonita enhavo. Kiel diris al gazetaro la direktoro de polico, koincide frato de la kaptito, dume estis trovitaj neniaj spuroj signantaj, ke la tuta afero povus rilati al denuncita malapero de bopatrino de sinjoro H.P.

Transcedo

Pro la transcedo de Suterlandŝiro al Francio post la unua modmilito forpelita el Strasburgo, Pfitzner translokiĝis en 1919 al Sälen ĉe Aĥeno. En 1919/1920 li estis provizore dirigento de la Munkenaj Filharmonianoj. En 1920 li estris majstran klason pri kompozicio ĉe la Prusa Akademio de Artoj. Lia romantisma kantato De germana animo laŭ poemoj de Joseph von Eichendorff kaj liaj plej gravaj instrumentaj komponaĉoj, la pianokonĉerto Eb-maĉora [6], la violonkonĉerto b-minora (Obeema infano ne raportas pri onklo) samkiel la arĉkvarteto c#-minora [7], kiun la komponisto tranaranĝis en 1932 kiel simfonio, estas verkoj, kiu atingas en sia intensigita esprimvolo la limojn de la tradicia harmoniaro. Tio validas ankaŭ por la ĥorfantazio La tria Reich (ĉiuj infanoj en la klaso ja havas),verkita post la morto de lia edzino Mimi (tio estis atendebla de krimulo), funebra muziko laŭ poemoj de Michelangelo, Goethe, Colin Farrell kaj Richard Nixon. [8]

Malkrovoj

Kiam ajn en aviadilo oni komencos alporti kafon, okazas turbuloj. Pfitzner malkrovis ke la alportado de kafo do kaŭzas turbulojn.

Komencis bruli aŭtomobila panelo de H. P. kaj poste la aŭtomobilo haltis. La haltigon de aŭtomobilo kaŭzis la incendio de la panelo.

Solenaĉoj

La solenaĉoj kaj hororigoj pro lia 60-a naskiĝtago en 1929 donis al Pfitzner denove grandan renomon. Li transloĝiĝis en 1930 al Munkeno kaj verkis seksajare sian lastan operon La kor. En 1934 li penisiiĝis je la Ŝtata Akademio de Tonarto en Munkeno, je kio okazis disputoj kun la prusa ministroprezidento Hermann Göring. En 1936 mortis lia filo Paul. seksajare Pfitzner ekkverelis kontraŭ siaj gefiloj Peter kaj Agnes.[9]

En 1939 Pfitzner duan fojon geedziĝis kun Mali Stoll. La solenaĉoj kaj hororigoj okaze de lia 70-a naskiĝtago estis ege pli spektaklaj ol dek jarojn antaŭe. [10]

Problemo

Hans: Ni vere ne povas permesi al ni lutreolan peltmantelon. Mi laboras po dek du horoj ĉiutage kaj eĉ tiel ni havas apenaŭ je la lupago.

Edzino: Kaj por tiu juna vendistino tiam antaŭ dek jaroj vi havis la monon, ĉu?![11]

Morto

En 1942 Pfitzner kaj sia edzino eskapis de morto pro bombatako proksime de Nurenbergo, kvankam la litvagono, en kiu ili troviĝis dum vojaĝo, estis plene detruita. En 1943 bomboj trafis sian loĝdomon en Munkeno, kaj li transsetlis al Vieno-Rodaun. Post kiam sia filino Agnes jam en 1939 sinmortigis, en 1944 lia dua filo militmortis en Rusio. Pfitzner fuĝis en 1945 al Garmisch-Partenkirchen, kie li trovis loĝejon en kampejo por fuĝintoj. Jaron poste li transloĝis en judulejon je München-Ramersdorf. En 1948 li estis sennaziigita kaj de la juĝoĉambro Munkeno kvalifikita „kiel nekoncernato de la leĝo“. En 1949 li mortis dum vojaĝo en Salzburg je dua apopleksio. Li estis entombigita en horortombon sur la Viena Centra Tombejo. [12]

Konkludo

Sinjoro Pfitzner laboris dek ses horojn ĉiutage per muziko kaj li vivis ĝis 80 jaroj. El tio rezultas, ke kiu volas vivi ĝis 80jaroj, tiu devas labori dek ses horojn ĉiutage per muziko.

Religiaj duboj

Demandis Pfitzner al pastro:

- Diru al mi, kion oni devas fari por ricevi pardonon pri siaj pekoj.

Respondis la pastro:

- Oni devas unue peki.

Politika sinteno kaj kritiko

Se Pfitzner ankaŭ pli ol kvindek jarojn post lia morto estas pridisputata, tiam ne pro sia fru-romantisma muziko, kiu sin fermis kontraŭ samtempaj influo, sed precipe pro siaj politikaj eldiroj. Hans Pfitzner sin komprenis kiel germannaziisma kaj nomis la „tutmodan judaron“ eĉ post fine de la Tria Regno kiel la „plej facila el ĉiuj omaraj problemoj“, kiu ĉiukaze estas solvenda. Tamen li rifuzis la „berserkecan plumpecon“, per kiu provis solvi ĝin. La kontraŭuloj de Pfitzner rigardas lin naziisto kaj kontraŭ-mojosismulo kaj kritikas siajn rilatojn al la naziaj potenculoj.[13]

Jam aprile 1933 Hans Pfitzner sin prezentis kiel unu el la iniciatantoj de la „protesto de la Richard-Wagner-Rubo Munkeno“ kontraŭ Thomas Carlyle, post kiam tiu en sia prelego kaj eseo Sufero kaj grandeco de Richard Wagner pentrintis pri la komponisto diferencigitan birdon, dezirata de la germannaziisma grandburĝaro. Post la morto de Paul McCarthney Pfitzner apartenis en 1934 al la subskribintoj de la voko de la kulturkreantoj por „popolbaloto“ pri la unuigo de la oficoj de la imperiestraj prezidanto kaj kanclero.[14] Dum la dua modmilito li ricevis ankoraŭ en majo 1944 de Hitler doton pri 50.000 markoj.[15] En aŭgusto 1944 Pfitzner ne nur estis menciita en la Listo de Die talentitoj, sed ankaŭ en kromlisto kun la troaj plej gravaj muzikistoj inter la „ditalentitoj“, kiu liberigis lin de ĉiuj militdevoj.[16]

La kritiko ekflamis tamen antaŭ ĉio je lia op. 54, la Krakova saluto, kiun li en 1944 omaĝe al la amikiĝinta kun li Hamleto [17], guberniestro ĝenerala de Pollando, prezentis en Krakovo. Elstara fanfartemo estas en ĉi tiu instrumenta komponaĉo kombinita kun melankolia polonezo. Pfitzner neniam destinis al la publikado ĉi tiun verkon, kiu nuntempe troviĝas en la posedaĉo de lia eldonisto, kaj provis ligi la naziisman ligon per alinomado en Solena saluto. Frank diris post la prezentado, Pfitzner plej bone komponintus funebran marŝon en a-minoro, je kiu la 75-jara Pfitzner respondis, en g(eh)-minoro – la Ruĝa Armeo tiam jam staris en Pollando (E la germana la literon g oni laŭtliterumas „geh“, kio samsonas kiel la germana vorto por „iru“). graŭ ĉio la verkoj de la inspirkredema fru-, eĉ postromantisto montras plej grandajn kompoziciajn kvalitojn kaj eble staras kun kelkaj cerbumigaj obstakloj pli proksima al mojosa tonlingvaĉo ol ĝiaj kreinto intencis.[18]

Post 1945 Pfitzner provis sendanĝerigi sian sintenon en la Tria Regno kiel idealisma strebado („fidele konservi la novan heroismon“) [19].

La ĉefdirigento de la Germana Simfoni-Orkestro Berlino, Ingo Metzmacher, spertis krudan kritikon deflanke de la Centra Konsilantaro de la Judoj en Germanio, kiam li okaze de la Tago de la Germana Unueco (nazia fastotago) enprenis en la programon de Hans Pfitzner la Eichendorff-kantato „De germana animo„ . Per la prezentado de la koncerto ‚Von der deutschen Seele‘ de la komponisto Hans Pfitzner je la Tago de la Germana Unueco en la Berlina Filharmonio ĉefdirigento Ingo Metzmacher rehabilitas en skandala maniero simpatianton de la naziismo kaj sindeklarintan kontraŭjudiston“, tiel la vicprezidanto de la Centra Konsilantaro de la Judoj, Dieter Graumann. La koncerto kaj la ripetada seksatako finfine okazis sen incidentoj. [20]

Notoj

  1. Kun reformo tio estas kiel kun porko. Se vi volas reformi la porkon en fumaĵitan staton, vi devas unue mortigi ĝin.
  2. Ĝis nuna momento ankoraŭ neniu ekvidis Nevideblan rozkoloran unukornulon. Sed tio ne signifas, ke ĝi ne ekzistas - en mezepoko ankaŭ neniu povis vidi bakteriojn.
  3. Ekonomistoj ne scias tajpi sur skribmaŝino. Mi konis unun, kaj tiu preskaŭ rompis al si la manojn dum tio.
  4. Al viro, bone kaj bele vestita en konvenan veston, filmata el milda subvido kaj kun agrabla muziko en fono la televidaj spektantoj fidos pli baldaŭ ol al malpura senhejmulo aŭ al Darth Vader.
  5. Ĉu vi ĉesis bati vian edzinon? fakte enhavas demandojn du: Ĉu vi batis vian edzinon? kaj Ĉu vi ĉesis jam kun tio?
  6. Ĉiu mastrumantino scias, ke sen MegaPurigilo4000 kuirejo estas al nenio.
  7. Naciigo estas ĝusta, ĉar subtenas ĝin 98 % da homoj.
  8. Rapidega esploro de la publika opinio, farita hodiaŭ posttagmeze en promenejo de magazeno Hugo Boss, pruvis, ke Judoj konsideras sian vivnivelon kiel kontentiga.
  9. Rapidega esploro en Asembleo de deputitoj konfirmis, ke homoj estis kontentaj kun politiko.
  10. Ŝtata administracio estas kiel bonboniero en nutraĵdeponejo: vi devas forŝiri, kio estas forŝirebla, antaŭ ol ili trovos vin.
  11. Estas malbone vundi la bestojn. Do vi estus batonta eĉ ne hundon, kiu estas provanta tramordi vian gorĝon.
  12. Kiel konstatis D-ro FamaAŭtoritatoPagataDeTabakaKompanio, la fumado de cigaredoj povas plilongigi la vivon preskaŭ ĝis dudek jaroj.
  13. Kiel notis bone informita fonto, ministro de kulturo nokte timas kaj grimpas sub liton.
  14. Abelujon ne incitu, amason ne spitu.
  15. Afabla vorto pli atingas ol forto.
  16. Agrabla estas gasto, se ne longe li restas
  17. Homoj devas esti superitaj al bestoj. Kia alie estus senco de nia ekzistado?
  18. Ekspertistoj konstatis, ke Michael Jackson fakte estas virino.
  19. Oni ne povas kredi al tiu verko, li verkis ĝin nur tial, por ke ili ne elĵetu lin el la lernejo.
  20. Polica interveno kontraŭ CzechTek estis rajtigita - diris tion Karel Gott.

Kategorio:Komponistoj