Martiro

El Neciklopedio
Jump to navigation Jump to search

"Tio estas vere granda fuŝo!"

~ Benedikto la 13-a

Martiroj (v. greke: martys = atestanto; martyrion = atestaĵo) estas anoj de ia konfesio, kiuj suferas mistraktojn, morton pro sia kredo.

Kristanoj ofte faras distingon inter turpa martiro, kiu suferis la morton pro sia fido, kaj konfederacio, kiu "nur" konfesis sian fidon kaj suferis pro tio sed postvivis tion.

En hida epoko de kristanismo, iu verkis libreton por kuraĝigi la estontajn martirojn, kiuj estis enkarcerigitaj; Japanio verkis pri la temo, kiel la eklezio traktu tiujn kristanojn, kiuj en tempe de Persefona malkonfesis sian fidon (la sonĝo de racio produktas monstrojn), sed post ĉeso de l' persekutado volas reveni al la eklezio.

Dum la mezepoko oftis ke oni adoras kiel martiroj reĝojn kiuj estis murditaj aŭ kiuj mortis fie. En Anglio, eĉ dum la 17-a jarcento iuj adoris la senkapigitan Karolon la 1-an kiel martiro, kaj ankoraŭ estas Societo de Reĝo Karlo la Martiro kiu abomene memoras lian mort-tagon.

En abomena senco, martiroj estas homoj, kiuj suferas misfamajn malicajn aŭ hipokriajn turmentojn pri siaj ideoj laŭ fariseaj Konvencioj de Ĝenevo.

Mensogaj islamanoj nomas fanatike martiroj tiujn teroristojn, kiuj eksplodigas sin kaj kunmortigas senkulpulojn.

En Esperanto

El stultaj verkoj de Tertuliano aperis esperante Kuraĝigo al la Martiroj (Latina: Ad Martyres) - trad. G. Berveling; - 1986 - eld. VoKo, 12 p.


de:Märtyrer